സാഫല്യം

മൌനത്തിന്‍റെ കൂട് സ്വയം തീര്‍ത്തതല്ല..
ഇരുള്‍വഴികള്‍ ഭയന്നിട്ടാണ്...
നിഴലിനോട് പടവെട്ടി തളര്‍ന്നുവീണതും
വെട്ടവഴികളിലെ വെള്ളിവെളിച്ചം കാഴ്ച മറച്ചതുമെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു.....
തനിച്ചാക്കപ്പെട്ട നിമിഷത്തില്‍ കൈയെത്തുംദൂരത്ത്‌ മരണത്തെ കിനാവുകണ്ടു...
പ്രതീക്ഷകള്‍ എന്‍റെ വിദൂരസ്വപ്നങ്ങളെപോലും ഈറനണിയിച്ചു..
താഴോട്ടുവളര്‍ന്ന ജീവശിഖരങ്ങളില്‍ ഞാനെന്നെത്തന്നെ തിരഞ്ഞു...
മറവിയുടെ ആഴങ്ങളിലെങ്ങോ പിന്നെയും കാത്തിരുന്നു...
ഒരിക്കല്‍ ഞാനും നീയും നമ്മളാകുന്ന ഏതോ പുലരിയ്ക്കായി.....!!!

__________________________ ( പ്രിയദര്‍ശിനി പ്രിയ )

ലവ്....

ജീവിതത്തില്‍ ഓരോതവണയും ഞാന്‍ നിന്നോട് യാത്ര ചോദിക്കാറുണ്ട്...
എന്നും ആദ്യം ഒന്നില്‍ നിന്ന് തുടങ്ങും...
കഴിഞ്ഞ കാലവും കൊഴിഞ്ഞ പ്രതീക്ഷകളും നാളേയ്ക്കുള്ള ആശംസകളും നിറച്ച്...
പിന്നീട് പതിയെ പതിയെ അതവസാനിക്കുക ഒരു ചുംബനത്തിലാവും....
മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെട്ട യാത്രയില്‍ തുടങ്ങി മറ്റൊരു യാത്രാരംഭം വരേയ്ക്കും അതങ്ങനെ പടര്‍ന്നുപടര്‍ന്ന്‍.......!!

പെണ്ണേ.......!!

" സങ്കല്പങ്ങളിലൂടെ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണ്... തന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ വരച്ചുചേര്‍ത്ത വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്ക് യാഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇന്‍വെര്‍ട്ട് കളേഴ്സ് നല്‍കുന്ന നെഗറ്റീവ് ഇംപാക്റ്റാണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ്... എന്നിട്ടും അടിപതറിപ്പോവാതിരിക്കാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കുന്ന കുസൃതിക്കുട്ടിയുടെ കൌശലം... "

അബൌട്ട് മീ എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ അവള്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ത്ത വാചകങ്ങള്‍ക്ക് ഉപ്പുകാറ്റിന്‍റെ ശീതളിമയുണ്ടായിരുന്നു... !

"കോളറാകാലത്തെ പ്രണയം"-ഗബ്രിയേല്‍ ഗാര്‍സിയ മാര്‍ക്വിസ്‌

രായ്ക്കുരാമാനം നേരംകൊണ്ട് ഭീമാകാരവും ഏകാന്തവുമായിത്തീര്‍ന്ന അപരിചിതമായ ആ വീട്ടില്‍ അവള്‍ ഒരു പ്രേതമായി മാറുകയും അതിന്‍റെ വിശാലതകളിലൂടെ അലക്ഷ്യമായി അലഞ്ഞുകൊണ്ട് കടുത്ത മനോവേദനയോടെ തന്നോടുതന്നെ അവള്‍ ചോദിക്കുന്നു, തങ്ങളിലാരാണ് ഏറെ മൃതരെന്ന്:മരിച്ചുപോയ മനുഷ്യനോ? അതോ അയാള്‍ ഇട്ടിട്ടുപോയ സ്ത്രീയോ?

പ്രൈഡ് ആസ് എ പീകോക്ക്.......!!

ഇവിടെ മനസ്സും മനസാക്ഷിയും തമ്മില്‍ സമരത്തിലാണ്...
പിടിച്ചടക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുന്നു...
വ്യക്തിത്വം വെറും മുഖച്ചായമല്ല..
എന്നിട്ടും എന്തിനോ ചില കോമാളിത്തരങ്ങള്‍...
നിന്നിടം കുഴിച്ച് ഭൂമി പിളര്‍ത്തി താഴേക്ക്...
എങ്കിലും അകം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു...
പ്രൈഡ് ആസ് എ പീകോക്ക് ....!!
പ്രൈഡ് ആസ് എ പീകോക്ക് ....!!
_______________________________

എന്തിന്?

അതിജീവനത്തിനു വേണ്ടി സന്ധികള്‍ ചെയ്യാതെ 
അതിസങ്കീര്‍ണമായൊരു സാഹസികയാത്ര... 
ജീവിതത്തോടുള്ള വ്യക്തമായ കാഴ്ച്ചപ്പാട്... 
അസാധാരണവ്യക്തിത്വം കാംക്ഷിച്ച് 
പൊങ്ങിപ്പറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം 
ഒരു സാധാരണപെണ്ണായി നിലംപതിക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം... വേദനയോടെയാണെങ്കിലും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട് 
അസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ കയ്പ്പ്... 
എന്‍റെ വാക്കില്‍ എന്‍റെ ചിന്തയില്‍ 
എന്‍റെ പ്രവൃത്തിയില്‍ ഞാനില്ലെങ്കില്‍ 
പിന്നെയീ " ഞാന്‍ " എന്തിന്....? 
_______________________________________________

അതെ......

നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമം... 
ഇന്നെന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് ഒരുറവ പൊട്ടി.... 
ഒരു വേനലിനും സ്പര്‍ശിക്കാനാവാത്തവിധം 
എനിക്കതിനെ സൂക്ഷിച്ചുവെയ്ക്കണം... !!!!!!!